Βαθιές ανάσες και αναστεναγμοί

• Tweet

• Tweet

Πριν από λίγους μήνες μετακόμισα σε ένα χαριτωμένο διαμέρισμα, το οποίο ωστόσο έχει ένα μικρό ελάττωμα: Βλέπει σε ακάλυπτο. Όταν το έκλεισα, δεν ήξερα με τι γείτονες έχω να κάνω. Φαντάστηκα ότι βρίσκομαι σε μια ήσυχη και πολιτισμένη γειτονιά, χωρίς κάγκουρες. Μετά κατάλαβα το λάθος μου. Όταν άρχισα να ξυπνάω από το χάραμα με καψουροτράγουδα, καυγάδες, ουρλιαχτά και υστερίες.

Προσφάτως όμως, άρχισα να το ξανασκέφτομαι. Αν έβλεπε στο δρόμο, θα φοβόμουν ν’ ανοίξω τα παράθυρα γιατί θα μ’ έπνιγαν οι αναθυμιάσεις από τους τόνους των σκουπιδιών που έχουν μαζευτεί. Είμαι τυχερή που βλέπω στον ακάλυπτο.

Σήμερα περνώντας απέναντι στο δρόμο, διαπίστωσα ότι δεν υπήρχε κάποιο σημείο για να ανέβω στο πεζοδρόμιο. Οι δύο κάδοι που βρίσκονταν σε απόσταση αρκετών μέτρων, είχαν ενώσει το περιεχόμενό τους. Μάλλον, για να είμαι ακριβής, αλλά και πιο σωστή στις εκφράσεις μου, οι κάδοι έγιναν το περιεχόμενο των σκουπιδιών. Σε κάποια σημεία, δεν περνάνε ούτε τα αυτοκίνητα χωρίς να πατήσουν σε σακούλες απορριμμάτων.

Αμετανόητοι οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα -κι ανυποχώρητοι συγχρόνως- δε μαζεύουν σκουπίδια μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους. Κι ας είναι αυτοί που θα βουτήξουν στη σαπίλα όταν έρθει η ώρα να ξαναπιάσουν δουλειά.

Αμετανόητες κι ανυποχώρητες και οι καλές νοικοκυρές. Αυτές με τα σπίτια που λάμπουν, δίπλα σε δρόμους που ζέχνουν. Για να μπούνε στο σπίτι τους, περνάνε πάνω από ξεσκισμένες σακούλες με ξεχειλισμένο και σκορπισμένο περιεχόμενο. Αλλά -πάνω απ’ όλα η καθαριότητα- δεν αφήνουν ούτε μιας μέρας σκουπίδια στο μπαλκόνι τους. Τα τοποθετούν εκεί, στο βουνό έξω απ’ το σπίτι τους, ανεβάζοντάς του το υψόμετρο. Ίσως και η μύτη τους να βρίσκεται τόσο ψηλά, που δεν μπορούνε να μυρίσουν τα σκουπιδίλα.

Η Αθήνα έχει αποκτήσει μια άλλη εικόνα. Έγινε πολύχρωμη. Σε κάθε γωνία και μια εικαστική παρέμβαση από τους κατοίκους των γύρω πολυκατοικιών. Έχει σπάσει η μονοτονία. Λειτουργούν οι αισθήσεις. Και κυρίως η όσφρηση.

Και τώρα που το ξανασκέφτομαι, η Αθήνα είναι μια πόλη που τη νιώθεις με την όσφρηση. Βρίσκεσαι στο Σύνταγμα, μυρίζει δακρυγόνο. Βρίσκεσαι στην Ομόνοια, μυρίζει κάτουρο. Βρίσκεσαι παντού, μυρίζει σκουπίδι σε αποσύνθεση.

Η Αθήνα είναι μια πόλη που δείχνει με κάθε τρόπο τον πολιτισμό που κουβαλάει. Και τη γνήσια νεοελληνική κουλτούρα, που αποτελεί μοναδική εμπειρία για τον κάθε επισκέπτη.

Κατηγορίες: Πρακτορεύει, Στήλες